| تبليغات | X |
سبک مورد علاقهی من در موسیقی رپ هست، خب توی ایران هم این سبک داره رایج میشه و طرفدارانی هم داره البته فعلن بهصورت زیرزمینی (Underground) هست یعنی ملت رپکن* فعلن هرچی میخونن مفتی در اختیار ملت رپگوشکن قرار میدن و آهنگا رو نمیفروشن. همینجا بزار بگم که من تو این نوشته نمیخوام رپ فارسی رو از نظر «علم موسیقی» بررسی کنم بلکه از نظر فرهنگی و بار معنوی میخوام یکمی بالا پایینش کنم ببینم چجوریاست. پینوشت: بنیانگذار این سبک رپکنی با لقب دیو هست.
اون موقع سیاهای آمریکایی یه گوشهی خیابون جمع میشدن و با وسایل خیلی ساده مثل ظروف غذا و دستزدن و بشکن زدن یه موسیقی ساده رو اجرا میکردن و یهنفرشون هم شروع به خوندن (اعتراض) میکرد و یه سریشون هم همونجا شروع به BreakDance میکردن واسه جلب توجه رهگذرا و گوش دادن به آهنگ (اعتراض) اونا نسبت به تبعیض نژادی! (البته نظریاته دیگهای هم وجود داره، والا من اینطوری شنیده بودم اگه فرق میکنه واسم کامنت بزارین تا درستش کنم!) مسئلهی مهم بعدی الفاظیه که توی آهنگای رپ بهکار برده میشه، کسایی که رپ آمریکایی گوش داده باشن متوجه میشن که اونا چقدر توی آهنگاشون فحاشی میکنن و این ممکنه واسه ما عجیب باشه اما واسه خودشون عیبی نداره چون فرهنگ سیاههای آمریکایی فحاشی رو توی خودش جا داده مثلن میبینیم که دو تا برادر توی خونه همدیگه رو Mutha F**ke (مادر بهخطا) صدا میکنن و اصلن هم واسشون مهم نیست، و فاک (F**k) یکی از پرکاربردترین کلماتشون محسوب میشه یعنی این توی فرهنگ اونا عیب نیست؛ متاسفانه رپکنهای ایرانی هم با تقلید چشم و گوشبسته از آمریکاییها شروع به فحاشی میکنن توی آهنگاشون و فکر میکنن خیلی آپتودیت هستن در حالی که فحاشی اونم رکیک تو فرهنگ ما کاملن مطروده و اصلن قابل پذیرش نیست توی خانوادههای ایرانی، بهنظر من رپکنای ایرانی باید توجه داشته باشن که وقتی میخوان یه چیزی رو به جای دیگه انتقال بدن با شرایط و فرهنگ اونجا سازگارش کنن یعنی بومیسازی کنن، نه اینکه چون اونا فحش میدن ما هم باید فحش بدیم، با این رویه هیچوخت رپ در ایران همهگیر نمیشه، یعنی هیچوخت توی خانوادهها جا نمیفته، حالا حتمن یه عدهایشون میگن «برو بابا بچه سوسول، تو باید یه توپ دارم قلقلیه بخونی، رپ بدون فحش که رپ نیست!» در جواب این دسته از دوستان باید بگم که من نگفتم اصلن فحش ندین، اصلن من نمیتونم واسه کسی تصمیم بگیرم یا دستور بدم، اینا صرفن چندتا پیشنهاده واسه بهتر شدن رپ فارسی، شما میتونین از فحشای رایج و معمولیتر استفاده کنین مثل: پدر سگ، حرومزاده و… ، اینجور فحشا دیگه تو خانوادهها تقریبن عادی شده و میشه هضمش کرد وسط آهنگ اگه گفته بشه، اما آهنگی که همش اسم دستگاهای تناسلی توش باشه رو نمیشه واقعن توی خانوادهی ایرانی جا انداخت، خیلی دوس دارم از همین رپکنا بپرسم آیا شما روتون میشه آهنگای پر از فحشای رکیکتون رو جلوی خانوادتون هم بزارین یا نه!؟ مسئلهی دیگه سطحفکر کساییه که رپ فارسی میخونن، به نظر من «رپ واقعی» نیاز زیادی به مطالعه داره یعنی طرف هم باید فن بیان و ادبیاتش خوب باشه هم مشکلات و دردای جامعه رو بهخوبی بشناسه تا بتونه متناسب با اونا آهنگ بسازه، کلن آهنگای ایرانی یا «کلکل» یا «دختر بازی»ه و دیگه اگه یارو خیلی به مغزش فشار بیاره از «کودکان خیابانی» میخونه که اونم با نگاهی بسیار سطحی همراهه! البته استثنا هم وجود داره که در ادامه بهش اشاره میکنم. خب نکتهی بعدی که به ذهنم میرسه رفتار دوستان رپکن هست، چیزی که من متوجه شدم خیلی از این دوستان بیشتر از اینکه به اشعار و موزیک خودشون توجه داشته باشن به تیپ و قیافهی یا به قول خودشون «تریپ» توجه میکنن یعنی میگن کسی که طرفدار رپه حتمن باید شلوار بگی با کفشای اسپرت بپوشه و زنجیزای کت و کلفت به گردنش آویزون کنه و دستمال سر ببنده و از این چرت و پرتا در حالی که این چیزا اصلن توی خوندن کسی تاثیر نمیذاره و فقط یه چیزه ظاهری محسوب میشه، انگار این قضیه صدای اعتراض بعضی از رپکنها رو دراورده تا اونجایی که یکیشون تو آهنگش میگه: «شما همه از دم تو جو شلوار بگین، دشمنای من همتون بهنظرم پدرسگین « :)) »، شلواره من پایین نیست، یعنی رپم حالیم نیست؟ به من بگو آخه اینجا دشمن من کیست؟ شلوار راسته پامه به من بگو حرفی، یا این وسط نوع شلوارم واسه تو فرقی، میگم بیا جلو میگی نمیام من، اگه بچه رپ واقعی شمایین رپو نمیخوام من!!!»؛ که افراد مورد خطابش همونایی که به شلوار بگی اعتقاد دارن. یه عده از رپکنا هستن که فقط رپ رو واسه کلکل و دختربازی میدونن و به جز این موضوعات چیز دیگهای رو واسه رپخوندن قبول نمیکنن، مثلن یکیشون میگه «میگین آهنگ نخون از جنگ و کلکل، پس از چی بخونم؟ از کوه و درخت و جنگل؟!»؛ یعنی بهجز جنگ و کلکل فقط کوه و درخت هست؟ یعنی این همه جامعهی ما با مشکلات ریز و درشت دست و پنجه نرم میکنه اصلن مهم نیست؟ البته احتمالن شمایی که رپ رو واسه پول در اوردن انتخاب کردین چشو و گوشتون رو کاملن بستین. (با استناد به «میخوام پول درارم من از راه رپ تا پولدارتر شم از جراح قلب!») «فلانی رپ رو خز کرده» این حرف رو شاید شما بارها شنیده باشین، کسایی که این حرف رو میزنن یهجور حس مالکیت نسبت به رپ دارن و احساس میکنن اگه کسی برخلاف میل اونا آهنگ رپ خوند باید گرفت کشتش!! در صورتی که رپ متعلق به هیچکسی نیست و هر کسی میتونه حرف خودشو با این سبک بزنه، من هم که میبینین دارم میگم بهتره آهنگ کلکل نخونین و فحش ندین واسه اینه که رپ توی جامعهی ایران پیشرفت کنه وگرنه عددی نیستم که بخوام واسه کسی تعیین تکلیف کنم فقط واسه پیشنهاد میگم! قابل توجه خانومهای محترم، رپکن خانوم هم داریم، تا اونجایی که من شنیدم اینا رپکنای خانومن: سالومه، ۲ختر، شرخون، پانی، فروزان؛ که من آهنگاس سالومه رو خیلی خوشم اومده چون مضمونه صلحطلبی و ضدجنگ دارن، آهنگ ۲ختر هم بد نبود اما آهنگای پانی به معنای واقعی افتضاح بودن! فروزان هم که هنوز گوش ندادم. حالا بریم سراغ اون استثناها که گفته بودم، توی این همه آهنگ کلکل و هوسبازی چندتا آهنگ خوب هم پیدا میشه بلخره درست نیست آدم فقط از بدیها بگه و خوبیها رو نادیده بگیره، آهنگهایی که من پیشنهادشون میکنم:
ونوشته ی the Request...اعلام کرد که 50Cent از هیچ کس دعوت به همکاری کرده و از او خواسته به آمریکا بیاید Persian-rap2 در تلاش برای ارتباط بر قرار کردن با شبکه برای اطلاعات بیشتر میباشد
من عشق تو را در دل دل را در موقع تپيدن وتپيدن را به خاطر تو دوست دارم من غم را در سکوت سکوت را در شب شب را در بستر وبستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم من بهار را به خاطر شکوفه هایش زندگی را به خاطر زیبایی اش و زیباییش را به خاطر تو دوست دارم عشق شيرينش وليكن تلخ تلخ
 ای خدا صبر کنم تا چه زمان؟....................آنچه خواهم تو به آنم برسان
ای خدا زندگیم تاریک است.....................دل من همچو مویی باریک است ای خدا قلب مرا یاری کن........................بهر این بنده ی خود کاری کن تو که دانی همه درخواست من...............گو چه باشد کمی و کاست من که منم ملتمست هر شب و روز..............ندهی هیچ جوابی تو بروز
عشق نمی پرسه اهل کجایی ...... فقط میگه تو قلب من زندگی می کنی عشق نمی پرسه چی کار می کنی ..... فقط میگه بسه میشه قلب من به ضربان بیوفته عشق نمی پرسه چرا دور هستی ...... فقط میگه همیشه با من هستی عشق نمی پرسه دوستم داری ...... فقط میگه دوستت دارم ....
سوی وبلاگ خودت چشم مرا دوخته ای............... از کجا این همه معنی تو بیاموخته ای؟ نشود طنز پر از مغز مگر برخیزد........................... ز دل ناخجل فاضل دل سوخته ای بوالفضولا نتوانم که تشکر نکنم.......................... شمع شعر و ادب طنز بیفروخته ای جانب حق بگرفتی و به بد طعنه زدی................... راستی را به بدی هیچ تو نفروخته ای روز و شب سوی تو آییم مگر از کرمت................. توشه گیریم به جان بهره و اندوخته ای
زندگی یعنی چکیدن همچو شمع از گرمی عشق  زندگی یعنی لطافت ، گم شدن در نرمی عشق زندگی یعنی دویدن بی امان در وادی عشق رفتن و آخر رسیدن بر در آبادی عشق می توان هر لحظه هر جا عاشق و دلداده بودن پر غرور چون آبشاران بودن آما ساده بودن می توان اندوه شب را از نگاه صبح فهمید یا به وقت ریزش اشک شادی بگذشته را دید عشق یعنی اشک چشم عاشقی عشق یعنی رفتن از شهر خیال عشق یعنی بی وفایی جای یار عشق یعنی سال ها در انتظار عشق یعنی جان سپردن بین راه عشق یعنی قطره های اشک و آه عشق یعنی لاله های پژمرده رنگ عشق یعنی دل سپردن بهر سنگ
خداوندا صدایم در گلو شکسته است و اشک در چشمان کم سویم خشکیده لبهایم دیگر توان باز و بسته شدن ندارند و قلبم... خداوندا! صدای آبی رود را می شنوم ولی نمی توانم صحبت کنم صدای گریه های کودکی را می شنوم ولی نمی توانم بگریم آه خدای من چه به روز من آمد؟ مگر او که بود؟ جز رهگذری ساده که از ذهن خسته ی من می گذشت چرا دل به او دادم؟ در حالی که او.... چرا او را دوست دارم در حالی که او در فکر دیگری است؟ چرا خدای من؟چرا؟ خداوندا من از او گله ای ندارم ولی از ته دل این را می گویم مواظبس باش خدای من
|
درباره وبلاگ
 طراح قالب
siamak
|
2شب پيش خبرگذاري (صداي امريكا) شبكه وو ای voa usa در گزارشی با گذاشتن عکس 50Cent 
مرا فرهاد كرد 
نمی پرسه که تو کی هستی..... 
